Ümit Yaşar Öztoprak Kişisel Web Sitesi

Hep görmek istediğim 2001' de benimle beraber gelen olmayınca vazgeçtiğim, 2007' de Batman' da birbuçuk ay kalmama rağmen denk getirip yolumu düşüremediğim, geçen yıl bu zamanlarda bana yeniden TUS yolu görünmezse tüm gezi programımın hazır olduğu diyarın yolundayım en sonunda... Batman' a geldiğim çarşamba gününden beri, babaanemde kaldığım süre boyunca hava her daim yağmurluydu. Aslında güneyden gelen tozla birlikte çölle karışık yağmurlu dersem daha doğru olur... İlçe otogarı şehrin dışında. Daha otogarda Fettah Abi' yi beklerken yağmur çiselemeye başlıyor. Yağmur bununla da kalmıyor ve kendimizi eve zor atıyoruz. Birkaç saat beklememize rağmen yoğun yağmurdan kurtulamayacağımızı anlayınca Çiğdem Abla, Fettah Abi ve iki canavar; Murat & Burak ile Diyabakır' ı arabayla dolaşmaya başlıyoruz. O kadar planlanıp gelinemeyen şehre araba camının dışından bakmak varmış diye içimden geçirip eeeh buna da şükür! diyorum. Arabadan hepitopu üç defa; Mi...

Artık otobüsler teker teker geçmeye başladı... Biz en iyisi mi arabadan inip yağan yağmura rağmen otobüsümü dışarıda bekleyelim... Yoğun programımın arasında 2008' in şu son günlerine sığdırabildiğim İstanbul yolculuğum, Mesa Plaza' da salının ilk ve soğuk saatlerinde başlıyor. Otobüse yolda binmenin verdiği oturulacak yere yerleşme, "çanta yukarıdan kafama düşmez değil mi ?" diye feryat eden yolcuyu teskin etme telaş ve heyecanını atlattıktan sonra uzun olmasa da nöbetler sayesinde her türlü ortama alışkın uykum sayesinde kendimi saat 7 sularında Taksim Meydanı ' nda buluyorum...

Tüm dünya nefesini tutmuş ABD seçim sonucunu beklediği sırada ben AŞTİ'nin yolunu tutmuş 130 nolu peronu aramaktaydım... Madem giden peronlar arasında 130 nolu peron yok 30 nolu perona gidelim bakalım dememe kalmadan bir de kimi göreyim beğenirsiniz? Seçim çalışmaları nedeniyle ABD'de olduğunu zannettiğim Mapi karşımda :) Üstünde benim adım da geçen seçim kampanyasında kullandığı t-shirt! Hemen sarmaş dolaş olduk tabi, şaşkınlığımız burada da bitmemişti.130 nolu peronun gelen otobüs katında olduğunu öğrenip otobüsümüzün yoluna koyulduğumuzda koltuk numaramın Mapi'nin tam yanı hem de -her nasılsa- kendi biletimin bile Mapi'de olduğunu öğrenmem gecenin bu geç vakitlerinde şaşkınlık verici bir mutluluk anı oldu benim için. Böyle şaşkın şekilde yola koyulduk bakalım hem Mapi'nin davası hem de bizim ilk "gezi-iş"imiz olan Tokat gezimizden mutlu mesut ayrılırız inşallah demeye kalmadan (aradaki ayrıntıları atlamak adına) sızıp kaldık (diyerek bu satırlar...